Baki ÖZIŞIK

baki@istanbulkulis.com

Abone Ol

Sevgili okurlar, yerel seçimlerin üzerinden neredeyse iki yıl geçti.

Hatırlayın o coşkulu kampanya günlerini, "Biz geliyoruz, her şey değişecek!" diye haykıranlar, meydanlarda el sallayanlar, afişlerde gülümsemeyi unutmayanlar...

Bugün ise aynı yüzler, aynı vaatler, ama bir farkla!

Artık "yapacağız" kelimesi bir mantra gibi tekrarlanıyor.

Seçim sandığına gömüldükten sonra, o vaatler havada asılı kaldı.

Zaman mı, O da akıp gidiyor, hem de hiç durmadan.

Bugün yine bir "tarihi buluşma" haberi düştü gündeme.

Sancaktepe Belediye Başkanı Alper Yeğin ile Çekmeköy Belediye Başkanı Orhan Çerkez, başkan yardımcıları ve müdürlerle bir araya gelmiş.

Konu, iki ilçenin kesişim noktalarındaki "ortak sorunlar".

Ankara Caddesi, Semih Sancar Caddesi, Sultangazi Caddesi.

Bu isimler tanıdık geliyor mu?

Evet...

Yıllardır dilimizde tüy bitiren o yollar, o imar kaosu, o altyapı çöküntüsü.

Trafik sabahları cehennem.

Her sağanak bir sel felaketi.

Bir ucu Sancaktepe'de, öteki ucu Çekmeköy'de kaybolan projeler.

Ne diyorlar peki bu masada?

"İş birliği ve koordinasyon içinde hareket edeceğiz.

Vatandaşlarımızın günlük yaşamını kolaylaştıracak kalıcı adımlar atmak için çalışmalarımızı dayanışma içinde sürdüreceğiz."

Ah, ne güzel cümleler!

Kulağa adeta bir Hollywood filmi gibi geliyor.

"Dayanışma İçinde Sular Akacak, Trafik Dans Edecek."

Ama durun bir dakika, bu senaryoyu iki yıl önce de izlemiştik. O zaman da "ortak çözüm" diye başlamıştı hikaye.

Sonra, kahveler içildi, fotoğraflar çekildi.

Vatandaş hâlâ aynı çukurlarda debeleniyor.

Sevgili yöneticiler, iki yıl bir ömür. Bu süre zarfında, "yapacağız" dediniz!

"kolaylaştıracağız" vaadi verdiniz!

Ankara Caddesi'nde hâlâ o daracık yol, o yetersiz hatlar yüzünden arabalar kuyruk oluyor.

Semih Sancar'da yağmur yağınca sular evlere doluyor.

Sultangazi'de ise imar planları kağıt üzerinde dans ediyor.

Vatandaş soruyor, "Nerede o kalıcı adımlar?

Neden hâlâ 'edeceğiz' diyorsunuz da 'yaptık' demiyorsunuz?

Bu dayanışma masaları güzel, elbet. Ama dayanışma, lafla değil, icraatla olur. Çekmeköy ile Sancaktepe'nin kesişiminde bir köprü kurmak istiyorsanız, önce o yolları köprü yapın. Yağmur suyunu ızgara yerine kanalize edin. Trafiği rahatlatın ki, insanlar "dayanışma" kelimesini duyunca midesi kaldırmasın.

Yoksa bu masalar, sadece zamanı öldürmek için mi?

Seçimlere iki yıl kala, yine aynı nakaratı mı duyacağız.

Sevgili okurlar, ben diyorum ki: yeter artık "yapacağız" korosuna. Vatandaşın sesi duyulsun, projeler yere insin. Aksi takdirde, bu dayanışmalar sadece birer köşe yazısı malzemesi olur, benim gibi kalem erbaplarının elinde.

Haydi, bu sefer söz değil, eylem bekliyoruz.

Yoksa iki yılın hesabı, sandıkta sorulur.

Saygılarımla.

Baki Özışık